اگر بنا باشد خیلی خودمانی،در آرامش و به سادگی آن چه را در تو دوست دارم شرح دهم، می گویم: آزادی ات - یعنی آن بخشی از قلبت که تو برای خودت هم پیش بینی ناپذیر میشوی،یعنی آن بخشی از قلبت که تمام امیالی را که می شود در تو دید نقض میکند و بالاخره یعنی عشق تو و ذکاوت تو.چراکه عشق حقیقی ، ذکاوت جسمانی و تجربه ی آزادی،در ما چیزی جز قلبی تپنده و پرنده نمی سازد.حظ و فیض ،همیشه با قیمتی گزاف به دست می آیند.شادی بی نهایت تنها با شهامتی بی نهایت به دست می آید.من شهامت تو را در خنده ات می شنوم.عشقی چنان قوی به زندگی که حتی زندگی هم نمی تواند آن را تیره کند.تو شادی را در حین پروازش به دام می اندازی و بعد در همان لحظه آزادش میکنی.تو در زندگی ات برای غم هم مانند سایر مسائل جا باز میکنی.توچنان با محبت در را به روی غم می گشایی که غم خودش را ،راه و رسم تیره اش را گم میکند و دیگر قابل تشخیص نیست.تو...