کلام کلام روی میز می ماند و شما به کسانی نگاه می کنید که آن را با دست هایشان بر می دارند و به دهان می برند.به کسانی نگاه می کنید که با اشتیاق کمک کردن ، برش های حقیقتی سیاه، کلامی فاسد را می بلعند.و ناگهان دچار نوستالوژی شدید غذای دیگری می شوید.میل بازگشت به کلام سبک زیر آهن های کج و کوله_طعم گوارای چای بدون آب،کودکی بدون علاج، واقعیت شفا ناپذیر،کمال چای بدون چای.